عدالتخواهی علی (ع)
عدالتخواهی حضرت علی (ع):
علی، علیهالسلام، در محضر قاضی:
شاكی شكایت خود را به خلیفة وقت، عمربنالخطاب، تسلیم كرد. طرفین دعوا باید حاضر شوند و دعوا طرح شود. كسی كه از او شكایت شده امیرالمؤمنین علیبن ابیطالب، علیهالسلام، بود. عمر هر دو طرف را خواست و خود در مسند قضا نشست. طبق دستور اسلامی، دو طرف دعوا باید پهلوی یكدیگر بنشینند و اصل تساوی در دادگاه رعایت شود. خلیفه مُدّعی را به نام خواند، و امر كرد روبروی قاضی بایستد. بعد رو كرد به علی و گفت: «یا اباالحسن پهلوی مُدّعی خودت قرار بگیر.» با شنیدن این جمله، چهرة علی درهم رفت و آثار ناراحتی در قیافهاش پیدا شد. خلیفه گفت: «تمایلی به ایستادن در كنار شاكی خود نداری؟»
فرمود: «ناراحتی من از این نبود كه باید كنار شاكی خود بایستم، برعكس؛ ناراحتی من از این بود كه تو كاملاً عدالت را مراعات نكردی، زیرا مرا با احترام نام بردی و گفتی: «یا اباالحسن»، اما طرف مرا به همان نام عادی خواندی. علّت تأثر و ناراحتی من این بود.»
نظرات( )
